السلام و عليک یا اباعبدا... یا ثارا... وابن ثاره والوتر الموتور... وعلی الارواح التی حلت

 بفنائک علیکم منی سلام ا... ابدا ما بقیت و بقی اللیل والنهار...

نام : حسین (سومین امام که به امر خداوند تعیین شده است )
کنیه :ابوعبداللّه
لقب : خامس آل عبا، سبط، شهید، وفى، زکى
پدر : حضرت على ابن ابى طالب (ع)
مادر: حضرت فاطمه زهرا (س)
تاریخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مکان ولادت : مدینة النبی
مدت عمر : ۵۷ سال
علت شهادت : پس از روى کار آمدن یزید، امام که او را نالایق می‌دانست تن به ذلّتِ بیعت و سازش با او نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدینه به مکه و سپس به طرف کوفه و کربلا حرکت کردند. سرانجام نیز به همراه یاران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهید شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى‌الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها باد)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم سال ۶۱ هجرى
مکان شهادت و دفن : بیابان کربلا

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است...

۷۲ شمع برای ۷۲ سر بریده ی مظلوم

دوش خواب ديدم كربلا در كام ماست...

 آن همه دلاوري درياد او انجام ماست...

پيرو آن يار عاشق گونه فرزانه شديم ...

 سوي اودرگيرمعشوقي و پيمانه شديم...

 خاك كويش را نموديم مهر خويش...

 ياد اورا حك نموديم عطر خويش...

 آن يگانه يار شبهاي عبوديت ما...

 كعبه عشق و ستاره چشمكش نيت ما...

 مست او گشتيم در عين خرابات وجود...

واله وشيدا چنان سرمست از جام عبود...

جنگ كرديم در ميان كربلاي جان وتن...

 عاشقيها سر زد از اوج شكوه ما ومن...

 چو نبردي در فراسوي همو شط الفرات..

. رنگ خون درياي جان گشت دران فصل البرات...

 عاقبت نقشش زديم بر دل چنان زنجيروار...

 پر كشيديم سوي شمع محفلش پروانه وار!!